16 Şub, 2018

" Allah de Haluk, Allah de "

Rahmetlli muhsin yazıcıoğlunun anlatıldığı ve ne zaman okusam bir tuhaf olduğum hikayesidir, Eminim ki siz de beğeneceksiniz.

” İstanbul’da tutuklandım. Oruçluydum.
Ağzımdaki dilim şişmişti orucumu açmak için su bile vermediler. Ankara’ya götürdüler. Mamak’a geldik bir köşeye attılar. Her yanım kırık yan üstü düştüm. Bir ses duydum;
“Haluk…Haluk…Allah de Haluk…”
Kalkamıyorum çevreme bakıyorum kimse yok.
Bu ses nereden geliyor diye sırt üstü
düştüğümde baktım tavanda Filistin askısına asılı eli kolu bağlı 0 güzel gözleriyle Muhsin Başkan bana sesleniyordu;
– Allah de Haluk !
– Allah de ! ”

(Haluk KIRCI)

Bu yazı 358 Defa okundu, Beğendiyseniz üstteki benzer yazıları okumanızı öneririm, isterseniz site içinde farklı içerikleri arama yapabilirsiniz.

Ali Çömez / Slaweally

Kaldırımda yürürken beyaz çizgilere basmamaya çalışan, Sabah yüzünü yıkarken dirseklerinden su sızmasından nefret eden, Dönerle ayranı aynı anda bitirebilen, son dakikada otobüsü kaçırsada grur yapıp arkasından koşmayan... bir insanım :)

  1. Berk Sönmez dedi ki:

    Bu ne güzel bir söz not aldım defterime devamlı okuacağım sözü

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Spam olmadığınızı doğrulamak için aşağıdaki alana slaweally yazın