Press "Enter" to skip to content

Allah de Haluk, Allah de

Rahmetlli muhsin yazıcıoğlunun anlatıldığı ve ne zaman okusam bir tuhaf olduğum hikayesidir, Eminim ki siz de beğeneceksiniz.

” İstanbul’da tutuklandım. Oruçluydum.
Ağzımdaki dilim şişmişti orucumu açmak için su bile vermediler. Ankara’ya götürdüler. Mamak’a geldik bir köşeye attılar. Her yanım kırık yan üstü düştüm. Bir ses duydum;
“Haluk…Haluk…Allah de Haluk…”
Kalkamıyorum çevreme bakıyorum kimse yok.
Bu ses nereden geliyor diye sırt üstü
düştüğümde baktım tavanda Filistin askısına asılı eli kolu bağlı 0 güzel gözleriyle Muhsin Başkan bana sesleniyordu;
– Allah de Haluk !
– Allah de ! ”

(Haluk KIRCI)

Bu yazı 596 Defa okundu. Diğer yazılarımı da oku süper yazarım :)

||||

Ali Çömez
Ali Çömez

Kaldırımda yürürken beyaz çizgilere basmamaya çalışan, Sabah yüzünü yıkarken dirseklerinden su sızmasından nefret eden, Dönerle ayranı aynı anda bitirebilen, son dakikada otobüsü kaçırsada grur yapıp arkasından koşmayan... bir insanım :)

View all posts

One Comment

  1. Berk Sönmez Berk Sönmez

    Bu ne güzel bir söz not aldım defterime devamlı okuacağım sözü

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir